نگاه اشکبار

اجازه بده ابر رحمت‏بارت چون نگاه اشک‏بار مادری در روز خشم پدر، از آن آسمان‏های بالا بر سر ما پایین آید. نعمت‏های تو به ما مرگ پذیران، همه نیازهای ما را بر می‏آورد و در عین حال بی‏کم و کاست به سوی تو باز می‏گردد.

رود وظیفه هر روزیِ خود را انجام می‏دهد و شتابان از درونِ کشتزارها و دهکدهها می‏گذرد، در همان حالْ جریان مداوم آن به سوی تو می‏گراید و بوسه بر پای تو می‏زند. گل فضا را آکنده از عطر خود می‏سازد، در عین حال آخرین خدمت او این است که خویشتن را به تو تقدیم دارد.

 پرستش تو جهان را با بی‏نوایی رو به رو نمی‏گرداند، انسان‏ها از سروده شاعر پذیرای آن اندیشه‏اند که خاطرشان را می‏نوازد، در حالی که مفاهیم نهایی همه متوجه توست. جاودانه در زندگیم ترا با ترانه هایم جستجو کردم. این‏ها بودند که مرا از دری به دری رهنمون شدند و با آن‏ها پیرامون خویش را احساس کردم و به تکاپو رو آوردم و با جهان خود تماس یافتم.