درسهای زندگی

این ترانه‏های من بودند که به من همه آن درس‏هایی را که در زندگیم فرا گرفتم، آموختند. این‏ها به من، راه‏های پنهانی را نشان دادند.

 پیش چشم من اختران بی‏شماری را در افق قلب من جلوه‏گر ساختند. این ترانه‏های من بودند که مرا در سراسر روز به رازهای اقلیم شادی و دردها رهبری کردند و اکنون، در این شامگاه و در پایان سفرم، مرا به کدامین دروازه کاخ آورده‏اند نمی‏دانم.

من حکایتی را از تو می‏دانم، در آخرین ترانه‏هایم می‏آوردم. رازها از قلبم بیرون می‏تراوند. مردم به گردم جمع می‏آیند و می‏پرسند مفاهیم این‏هاچیست؟ و نمی‏دانم چه جوابی به آن‏ها بدهم. می‏گویم او که معانی اینها را می‏داند کیست؟ تبسم حقارت بر لب می‏آورند و می‏گذرند، و تو در آن مکانْ لبخندزنان نشسته‏ای.